De jeugd heeft het sinds de bezetting heel moeilijk in Palestina. De meeste jongeren kunnen of mogen niet naar school en moeten vaak werken om de familie te onderhouden.

 Wie in Bethlehem geboren wordt en er opgroeit krijgt te maken met trauma’s, vernederingen, frustraties en agressie. Kinderen en jong volwassenen zijn kwetsbaar en daar maken de Israëlische soldaten dagelijks misbruik van.

Bewegingsvrijheid
Iedereen die zich wil voortbewegen binnen Palestijns gebied heeft een pasje. Dit pasje betekent echter niet dat je langs alle controleposten en checkpoints mag lopen. Soms moeten Palestijnse jongeren uren wachten tot zij door worden gelaten door de Israëlische soldaten. Niet omdat er lange rijen mensen staan, maar omdat de soldaten eerst de tijd nemen de jongeren te vernederen, te mishandelen of zelfs neer te schieten.

Dagelijks zien de jongeren van Palestina hoe anderen gearresteerd worden zonder aanleiding, mishandeld worden tot zij niet meer kunnen lopen of erger. Soldaten maken geen onderscheidt tussen jongens of meisjes. Ook meisjes worden bijna dagelijks zo mishandeld dat zij direct naar het ziekenhuis moeten worden vervoerd.

Gezondheidszorg
De ziekenhuizen liggen vaak buiten de enclave en zijn dus niet zo makkelijk te bereiken voor de Palestijnen. Wanneer je ziek wordt, ernstig mishandeld bent of andere medische hulp nodig hebt is het niet vanzelfsprekend dat je bij een ziekenhuis aan kan kloppen.

Ook wanneer je dringend zorg nodig hebt moet je langs controleposten, blokkades en checkpoints, waar je in de meeste gevallen geweigerd wordt. Het kan uren duren voor de soldaten toestemming geven door te reizen naar een ziekenhuis of zelfs maar een dokter.

Het bieden van weerstand
Veel jongeren proberen weerstand te bieden in een gevecht met de soldaten. Dit heeft vaak ernstige gevolgen. Omdat de situatie om de jeugd heen vaak agressief en frustrerend is, komen er regelmatig groepen jongeren in opstand en bekogelen de soldaten met stenen of afval.

In de meeste gevallen worden deze jongeren direct gearresteerd. Wanneer dit niet het geval is worden de jongeren opgespoord met behulp van beveiligingscamera’s en van het bed gelicht. De gevangenissen zijn dan ook gevuld met onschuldige jongeren die niets anders wilden dan naar school, de universiteit, het sportveld of familie.

Op de universiteit
In Palestina zijn jongeren die naar de universiteit gaan. In de meeste gevallen moeten zij minimaal vijftien kilometer naar hun school reizen. Het nadeel is dat het maar al te vaak gebeurt dat zij geweigerd worden door de checkpoints en niet op school kunnen komen. De soldaten bij de posten hebben het vooral gemunt op jongens die op de universiteit zitten.

Vaak wordt een hoekje van hun pas omgebogen of geknakt, waardoor de pas niet meer geldig is. Hierdoor kunnen de jongens maanden niet naar de universiteit en heeft het geen zin verder te gaan met het jaar. Dit is de voornaamste reden dat er steeds minder mensen afstuderen in Palestina.