In de geschiedenis heeft landbouw altijd een grote rol gespeeld in de Palestijnse economie. De producten die daar uit voort kwamen, voornamelijk olijven, amandelen en druiven, waren bedoeld voor zowel de bevolking als de export.

Daarnaast werden er ook bananen, sesam, gerst, katoen, gierst en citrusvruchten geteeld. Door de bezetting is de export tegenwoordig vrijwel onmogelijk en dit heeft een grote invloed op het leven van de Palestijnen.

De bezetting
Zowel de productie als de export in Palestina wordt erg lastig gemaakt door de bezetting. Het water wordt ongelijk verdeeld, waardoor er vaak te weinig water beschikbaar is om de landbouw te ondersteunen. De grensovergangen zijn geblokkeerd sinds de bezetting, waardoor export steeds moeilijker wordt. De Palestijnse producten kunnen door deze moeilijkheden uitsluitend nog verkocht worden aan de lokale bevolking op de markten en aan Israëlische groothandelaren.

Deze handelaren kopen de producten in grote aantallen op en exporteren deze onder een Israëlische naam. Uiteraard komt er hierdoor minder geld binnen dan dat voor de bezetting het geval was, waardoor de economie van Palestina sterk achteruit gaat.

Arbeidsleven
De landbouwsector biedt de plaatselijke bevolking steeds minder mogelijkheden. Er is een groot gebrek aan perspectief en het is onmogelijk nieuwe investe ringen te maken. De arbeidskrachten die binnen de landbouwsector werkzaam zijn moeten noodgedwongen op zoek gaan naar andere bronnen van inkomsten, maar omdat ook hier een gebrek aan is worden de meesten werkloos.

Telers die hun producten op de markt kunnen verkopen, kunnen van deze inkomsten maar net rondkomen en leven hierdoor eigenlijk alsnog in armoede. In Gaza zijn het voornamelijk vrouwen die producten op de markt verkopen. Veel Palestijnen kunnen het zich niet veroorloven iets op de markt te kopen. Het is dan ook zo dat wanneer een verkoopster een klein bakje tomaten aan iemand heeft verkocht, zij hier weer een aantal dagen van kan leven.

Armoede door import
De Palestijnen hebben zelf weinig tot geen mogelijkheden zelf hun producten te exporteren naar Israel. Dit gebeurt altijd met behulp van een tussenpersoon. De andere kant op levert totaal geen problemen op. Het is toegestaan producten uit Israel naar Palestina te vervoeren.

Hierdoor zijn er weliswaar meer voedingsmiddelen beschikbaar voor de Palestijnen, maar omdat de import van producten uit Israel veel kosten met zich mee brengt wordt de armoede nog schrijnender.

Effecten op de samenleving
De jarenlange bezetting oefent een grote invloed uit op de samenleving in Palestina. De werkloosheid groeit dagelijks, de heersende armoede verslechterd, het onderwijs is chaotisch en ongeorganiseerd, er bestaat een zwakke democratie, er zijn slechte toekomstperspectieven voor jongeren en men heeft veel last van de isolatie van de rest van de wereld. Hierdoor leven Palestijnen iedere dag in onzekerheid en angst.